- ۵ نظر
- ۰۱ بهمن ۹۳ ، ۱۴:۰۲
عرش ِ زیـر پــایـت ، برایـت بهشـت می شـود
وقتی کـه
گـآمـ هـایـت را بـا وِقــار روی آن می نهی. . .
و با هر وزش ِ چــادرت ؛
عطـر ِخـُـدا را در فضـا می پراکنی . . .
بــانو ؛تو و وقـارَت ،
مصـداق ِ " فَتَبـارکَ اللهُ احسَنَ الخـالقین" ایـد

وقتــی میپرســند : نمـی پـزیــد در ایــن || گــرما || ؟!
یــک لبخـــند بــزن و بــگو :
● ● ● ســرگرم عشــقبــازی کـ ه باشــی
در اشــتیاق خاکــستر شدن ،
این گرما کـ ه || شــوخی کوچــکی || بیش نیـــست! ● ● ●
و بعــد دقیــق شو در چــهرشان ،
تا خـوب بـبینـی کـ ه چــطور میشود با یک || چــادر || ،
تمــام ِ معـــادلات عقلانــیشـان را در لحـــظهای بر هــم زد